Banyonuzdaki kızılötesi ısıtıcıları güvende ve kuru tutmak
Kızılötesi ısıtıcıyı banyoya yerleştirmek, aslında nemle savaş başlatmak demektir. Su buharı çok tehlikelidir; standart muhafazalara sızar ve doğrudan kısa devreye veya ciddi arızalara yol açan yollar oluşturur.
Eğer ısıtıcının gerçekten izole kalmasını istiyorsanız, üç farklı katmanı göz önünde bulundurmalısınız: mühürleme, bariyerler ve topraklama.
Sızıntıyı engelleme
Standart “dış mekan” su geçirmezlik sınıfları, buharlı duşlar için yeterli değildir. Sıvıların içeri girmesini engellemek için IP65 veya IP67 dereceli muhafazalar kullanılmalıdır.
En tehlikeli alan ise kabloların muhafazaya girdiği yerdir. İşte burada çoğu cihaz arızalanır. Bu sorunu çözmek için sıkıştırma kelepçeleri ve silikon contalar kullanılır. Eğer bu mühürleme sağlam değilse, nem terminallere ulaşır ve böylece ısıtıcı bozulur – ya da daha da kötüsü, güvenlik riski ortaya çıkar.
Doğru malzemelerin seçimi
Isıtıcı elemanının muhafazaya temas etmesini önlemek için yüksek sıcaklıkta dayanıklı seramik yalıtkanlar kullanılır. Bunlar harikadır; çünkü sıcak ve ıslak koşullarda bile parçalanmazlar.
Kablolar için ise silikon yalıtlı kablolar tercih edilir. Bu kablolar, lambanın ısısı ve nemine karşı dayanabilir. Bir diğer ipucu: Yalıtımın dayanıklılığının, maksimum çalışma voltajının en az iki katı olmasına dikkat edin. Bu sayede ani voltaj dalgalanmalarına karşı bir güvenlik katmanı elde edilir.
Topraklama ve ticaretin bedeli
Isıtıcının her metal parçasının özel bir topraklama noktasına bağlanması gerekir. Ayrıca mutlaka GFCI cihazları kullanılmalıdır. Burada hiçbir uzlaşma yapılamaz.
Ancak bir dezavantaj var: Ağır su geçirmezlik ve kalın yalıtım malzemeleri kullanıldığında “termal kütle” artar. Basitçe söylemek gerekirse, ısıtıcının ısınması, basit endüstriyel lambalara kıyasla biraz daha uzun sürer. Bunu düzeltmek için, koruyucu muhafazadan kaçan ısıyı telafi etmek amacıyla gücün biraz artırılması gerekir.